Kruidentherapie

De kruidengeneeskunde is duizenden jaren de voornaamste behandelingsmethode voor de zieke mens geweest. Vrijwel bij alle volkeren was een vorm van behandelen met planten bekend. In de middeleeuwen is de kruidengeneeskunde terug te vinden in de kloosters. de abdis Hildegard van Bingen (1098-1179) schreef een later vaak geciteerd werk: Physica sive subtilitatum diversum naturatum creaturatum, dat grotendeels op de werken van galenus berust. Na de hervormingen verdwenen de kruidentuinen bij de kloosters en werd het kweken van kruiden door apothekers overgenomen. Oorspronkelijk was er geen onderscheid tussen wetenschap en kunst, tussen kennis en bekwaamheid. Een man kon barbieren, tandarts, chirurg en kruiden- dokter tegelijk, of hij kon een groot kunstschilder zijn en filosoof en wiskundige. De vroegere apotheker kwam overeen met een combinatie van de moderne kruidendokter en de farmaceut.Naargelang de zestiende en de zeventiende eeuw vergingen werd hij steeds minder kruidendokter en stap voor stap steeds meer farmaceut. Er is de laatste jaren veel onderzoek gedaan naar de medische mogelijkheden van “plantaardige” in het algemeen herleefde. De medische wetenschap heeft het idee alle farmaceutische bereidingen synthetisch kunnen worden gemaakt en zonder gebruikmaking van plantenextracten al lang achter zich gelaten. Overeenkomstig de “terug-naar-natuur=trend” merken we dat farmaceuten behalve in reageerbuisjes, in bossen en weiden op zijn naar nieuwe medicijnen.Zo komt het dikwijls voor dat een geneesmiddel in de handel wordt gebracht om jaren later te worden teruggenomen, omdat het gebleken is onveilig te zijn. De toetssteen van de tijd is nog altijd de definitieve test en natuurlijke geneesmiddelen, zo goed als natuurlijke voedingsmiddelen, zijn de enige veilige.

In de nieuwe Amsterdamse apotheek bestonden in 1975 van de enkelvoudige geneesmiddelen er 326 uit plantaardige en 33 uit dierlijke producten en slechts 50 uit chemicaliën. De Nederlandse farmacopee, editie 8 (1979) beschrijft nog slechts 59 natuurproducten en daarnaast komen 270 organische substanties voor. In Nederland zijn momenteel ongeveer 3500 farmaceutische specialistes op de markt. Nog steeds 100 daarvan bevatten plantaardige producten. Op het ogenblik worden in Nederland kruiden slechts door enkele (natuur) artsen voorgeschreven. Daarnaast gebruiken enkele honderden genezers de kruidengeneeskunde als voornaamste therapie of als onderdeel van hun totale behandelingsplan.

De laatste tijd lijkt de belangstelling voor kruiden zowel bij leken als werkers in de gezondheidszorg toe te nemen. Ook de kwetsbaarheid van de farmaceutische industrie schijnt daarbij een rol te spelen. Als voorbeeld van de kwetsbaarheid kan aangevoerd worden, dat men tijdens de 1e wereldoorlog (1914-1918) gedwongen werd gebruik te maken van geneeskunde, omdat de fabrieksmatige producten te schaars waren.

Een aantal kruidengeneeskundigen (niet artsen) in ons land past de kruidentherapie toe in combinatie met paranormale geneeskunde. Zoals duidelijk zal zijn, bestaat de therapie bij deze geneesmethode uit het geven van plantaardige geneesmiddelen. De kruiden kunnen op verschillende manieren toegediend worden. Onder geur- en smaakstoffen voor de behandeling van klachten en aandoeningen.

De voor deze therapie noodzakelijke geur- en smaakstoffen bestaan uit natuurlijke etherische oliën, die men wint uit bloemen, planten, bomen, harsen en andere natuurlijke stoffen. de etherische oliën worden op verschillende wijze toegediend. Massage is een veelvuldig toegepaste toedieningsvorm. De aromatische stoffen die in de olie aanwezig zijn, worden door de huid opgenomen en verspreiden zich daaruit door het lichaam, waar ze hun therapeutische werking kunnen uitvoeren.